Dit weekend zijn we er even op uitgetrokken. Met de auto richting Rotterdam. Een beetje relaxen gecombineerd met de Redbull airrace. Ik wou dat altijd al eens meemaken en dit jaar waren ze in Rotterdam. Via het nieuws hadden we gehoord dat de kwalificatie rond heel moeilijk verlopen was door het slechte weer. Wij hadden geboekt voor de finale dag en hoopten toch op wat beter weer. We waren al vroeg aangekomen om toch een plaatsje op de eerste rij te kunnen opeisen. Natuurlijk waren we niet de eenige die er zo over dachten. Het weer zag er niet zo goed uit, maar de wind was al meer gaan liggen dan op de kwalificatie dag. Via het omroep systeem werden we op tijd gewaarschuwd voor een enorme stortbui. Ze hadden het nog niet uitgesproken of het water viel met emmers uit de lucht. Niemand wou zijn plaats verlaten en iedereen bleef lekker zitten onder de paraplu of regenjas. De dag was al mooi gezegend voor ons.
Daarna is het gelukkig relatief droog gebleven, af en toe nog wat spetters, maar tegen dat de show begon hadden we al wat zon mogen zien en is het droog gebleven tot het einde van de show. We hadden dus veel geluk gehad.
De show was heel spectaculair. Racevliegtuigjes die tegen 350km/h aankomen gevlogen en die 15m boven de grond moeten hun maneuvres doen. Het ging allemaal heel snel. Gelukkig stonden er genoeg races op het programma om ons bijna een halve dag bezig te houden. Tussendoor konden we ook genieten van enkele andere historische vliegtuigen. We konden ook alles volgen op een reuze groot display waarbij continue commentaar voorzien werd. Alles was zeer goed georaniseerd en we hebben daardoor ten volle kunnen genieten van het spektakel.
Vandaag is ons een vreemde vogel (letterlijk en figuurlijk) opgevallen. In de tuin hangen wat voederbakjes voor de vogels, en deze zijn de laatste dagen heel geliefd door de mussen. Vandaag zat er een witte vogel tussen. De eerste keer was hij geschrokken en vlogen alle vogels weg. Na een paar uurtjes was hij er terug. Dan toch maar eens de camera bovengehaald en hem op foto proberen vastleggen. Het is me echt niet duidelijk welke soort dit nu is, een witte kanarie? Hij heeft in iedergeval een ring rond zn poot hangen en voelt zich thuis tussen de mussen. Vogelkenners mogen altijd es laten weten welke vogel dit is.
Gisteren was het zo ver. Onze minute of fame ! Zoals ik eerder al verteld had in één van mijn vorige berichten (http://www.sillevl.be/blog/2008/05/23/hoeveel-gaan-er-in-een-2pk/) zijn we met de studentenclub in een 2PK geperst met zoveel mogelijk personen. Het resultaat was gisteren 4 juni te zien doorheen het programma. Hier is het aaneengepuzzelde resultaat.
Met de studentenclub waren we uitgenodigd voor een opname van het programma Zomer 2008. De bedoeling was met zoveel mogelijk personen in een 2PK autotje te kruipen… Wel wij zijn tot 16 gekomen. Het was echt persen om er in te kunnen. Al een geluk dat het 2PKtje niet door zn wielen gezakt is want we zaten er mee in. We hebben ons goed geamuseerd. Na ons was waren nog een paar andere groepen aan de beurt, ik ben benieuwd hoe zij het er vanaf gebracht hebben. Je zal ons binnenkort op één kunnen bekijken in het programma Zomer 2008
Vandaag toch nog eens mijn fiets bovengehaald, mijn mountainbike meer bepaald. Ik moest er eens kort tussenuit met al dat werk voor school. Het was al de 2de keer deze week, maar daarvoor was het toch al weer heel lang geleden. Ik voel het wel goed dat ik niet zo regelmatig meer op de fiets zit. De wind zit ook niet altijd mee hier aan de zee. Ik ben mooi tegenwind vertrokken om dan lekker met de wind mee te kunnen terugkeren. Het moet natuurlijk mij juist overkomen dat halfverwege de wind nog draaid. Misschien is dit wel een flauw excuus voor mijn toch wel slechte conditie :) .
Om het eens anders te doen heb ik eens mijn pda met gps meegenomen om mijn toer te ‘loggen’. Ik had het zondag ook al geprobeerd, maar de batterij liet mij in de steek. Allé, ik was ze vergeten opladen eigenlijk. Deze keer volledig opgeladen dus er was geen excuus meer om niet te lukken. Ik had er niet veel van verwacht, maar toen ik het .kml bestand in google earth liet inladen viel mij op dat het wel degelijk nauwkeurig werkt. Ik kan de kleinste afwijking in koer, allé, bochten, duidelijk zien op de virtuele wereldbol. Ik vind het wel eens leuk om te zien waar ik gezeten heb, want eerlijk gezegd wist ik op bepaalde momenten niet echt waar ik heen moest. Ik improviseerde maar wat afhankelijk van hoe fit ik mij op de moment nog voelde. In totaal een kleine 26km gereden. Ik voel het wel in de beentjes. Misschien dat dit gadget mij wat meer motiveerd om op de mtb te springen. Het zal mij in iedergeval goed doen.
Hier het kaartje van mijn rit.
Klik op het kaartje om google maps te openen
Voor alle duidelijkheid, bovenaan licht het stad Oostende. Het is niet de bedoeling dat nu iedereen die route gaat rijden, ik vind het zelf niet de aller interessantste, maar dit is leuk toch?!
